Ήταν ένα πρωινό σαν όλα τα άλλα… γεμάτο από τις συνηθισμένες κινήσεις της καθημερινότητας. Έφτιαχνα τον καφέ μου, ετοιμαζόμουν για τη δουλειά και κοιτούσα στον καθρέφτη προσπαθώντας να περιποιηθώ τον εαυτό μου για να ξεκινήσω τη μέρα μου.
Στην επιφάνεια, όλα έμοιαζαν κανονικά. Αλλά, όσο κι αν προσπαθούσα να ξεκινήσω τη μέρα μου θετικά, υπήρχε πάντα μια μικρή, αδιόρατη σκιά μέσα μου. Μια φωνή που ψιθύριζε ότι δεν ήμουν αρκετά καλή, δεν έκανα αρκετά και, με κάποιον τρόπο, όλα ήταν δικό μου λάθος.
Στην αρχή, δεν καταλάβαινα από πού προερχόταν αυτή η φωνή. Πίστευα ότι ίσως ήταν οι δικές μου ανασφάλειες, οι δικές μου αμφιβολίες για το ποια είμαι και τι αξίζω. Αλλά όσο περνούσε ο καιρός, άρχισα να παρατηρώ ένα μοτίβο. Αυτά τα συναισθήματα κατωτερότητας δεν προέρχονταν από εμένα – ήταν αποτέλεσμα των λόγων και των πράξεων ενός ατόμου που θεωρούσα κοντινό.
Ο άνθρωπος αυτός ήταν ο σύντροφός μου, ένας άνθρωπος που με την πάροδο του χρόνου είχε καταφέρει να με κάνει να νιώθω μικρή, αδύναμη και ανεπαρκής. Αρχικά, οι παρατηρήσεις του έμοιαζαν αθώες. Ήταν μικρά σχόλια, όπως «Μήπως να προσπαθούσες λίγο περισσότερο στη δουλειά σου;», ή «Δεν καταλαβαίνω γιατί δυσκολεύεσαι τόσο με αυτά τα απλά πράγματα». Φαινομενικά, δεν υπήρχε τίποτα προσβλητικό. Ωστόσο, με τον καιρό, τα σχόλια αυτά έγιναν πιο συχνά, πιο προσωπικά και πιο υποτιμητικά.
Πάντα έβρισκε κάτι να διορθώσει. Ήμουν πάντα «σχεδόν εκεί», αλλά ποτέ «αρκετά καλή». Κάθε μέρα, συνειδητοποιούσα ότι προσπαθούσα όλο και περισσότερο να αλλάξω, να βελτιώσω αυτά τα «μειονεκτήματα», μήπως και επιτέλους κερδίσω την επιβεβαίωσή του.
Σταδιακά, τα συναισθήματα αυτά της κατωτερότητας άρχισαν να διαπερνούν κάθε πτυχή της ζωής μου. Ακόμα και όταν ήμουν μόνη μου, ένιωθα ότι οι αποφάσεις μου δεν ήταν σωστές. Κάθε μικρή αποτυχία στη δουλειά ή στην καθημερινότητα έμοιαζε τεράστια. Είχα πλέον εσωτερικεύσει την κριτική του. Δεν χρειαζόταν καν να μου το πει – είχα αρχίσει να το σκέφτομαι μόνη μου.
Αυτό είναι το πιο ύπουλο με τους νάρκισσους. Δεν σε πληγώνουν ανοιχτά ή βίαια – τουλάχιστον όχι πάντα. Αντίθετα, δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η αυτοπεποίθησή σου φθείρεται σιγά-σιγά. Σε κάνουν να νιώθεις ότι το πρόβλημα είσαι εσύ, ότι δεν μπορείς να τους ικανοποιήσεις όσο και αν προσπαθείς. Και αυτή η διαρκής προσπάθεια να γίνεις καλύτερη, να είσαι αυτό που εκείνοι θέλουν, είναι που σε αποδυναμώνει ψυχικά.
Αυτό συνέβη και με εμένα. Κάθε μέρα, η αίσθηση ότι δεν είμαι αρκετή γινόταν ολοένα και πιο βαριά. Ήμουν διαρκώς στο έλεος της κριτικής του, ακόμη κι όταν φαινομενικά δεν έλεγε τίποτα. Η απλή του σιωπή ήταν αρκετή για να με κάνει να αμφιβάλω για κάθε μου κίνηση.
Η αλήθεια είναι ότι χρειάστηκε πολύς χρόνος για να καταλάβω τι πραγματικά συνέβαινε. Η διαρκής προσπάθεια για αποδοχή από έναν νάρκισσο είναι σαν να τρέχεις σε έναν μαραθώνιο χωρίς γραμμή τερματισμού. Ποτέ δεν θα φτάσεις εκεί που θέλει, γιατί το σημείο αυτό μετακινείται συνεχώς. Και αυτός ακριβώς είναι ο σκοπός του. Θέλει να σε κρατάει σε μια συνεχή κατάσταση προσπάθειας, αμφιβολίας και ανεπάρκειας.
Η προσωπική ανάπτυξη και κυρίως τα εκπληκτικά εργαλεία του coaching ήταν αυτά που με έβγαλαν και πάλι στην επιφάνεια. Η στιγμή που συνειδητοποιούσα την αλήθεια και το τι ακριβώς μου συνέβαινε ήταν σαν ένα φως να άναψε ξαφνικά στο σκοτάδι. Άρχισα να βλέπω καθαρά πως όλα αυτά τα συναισθήματα κατωτερότητας δεν ήταν αποτέλεσμα των δικών μου ελαττωμάτων. Ήταν αποτέλεσμα της χειραγώγησης και της συναισθηματικής κακοποίησης ενός ανθρώπου που έβαζε τον εαυτό του πάνω από όλα.
Σήμερα, κοιτώντας πίσω, βλέπω πόσο καλό μου έκανε τελικά αυτή η σχέση. Αποτέλεσε την αιτία για να ψάξω βαθιά μέσα μου και να βρω αυτόν το γνήσιο αυθεντικό μου εαυτό, επηρέασε θετικά την αυτοεκτίμησή μου και την αίσθηση της αξίας μου.
Όταν βγήκα από κει πιο δυνατή από ποτέ δεν σταμάτησα να σκέφτομαι όλες αυτές τις γυναίκες που ίσως η ζωή να μην τις έχει ακόμα οδηγήσει στο ξέφωτο. Η θέληση μου να βοηθήσω τις γυναίκες αυτές ήταν τόσο δυνατή που έγινε ο σκοπός της ζωής μου. Σπούδασα coaching και οδηγήθηκα να εξειδικευτώ στη διαχείριση των τοξικών σχέσεων δημιουργώντας τη δική μου μέθοδο αντιμετώπισης. Μια μέθοδο που ήδη έχει βοηθήσει πάρα πολλές γυναίκες.
Ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζω αυτό το θέμα μπορεί να σου ταιριάζει, μπορεί και όχι, αυτό όμως μπορούμε να το διερευνήσουμε μαζί. Θα χαρώ να συζητήσουμε όλα τα θέματα που σε απασχολούν στην συναναστροφή σου με το νάρκισσο, είτε είσαι ακόμα μέσα στη σχέση είτε έχεις απομακρυνθεί.
Κλείσε μια δωρεάν διαγνωστική συνάντηση κι ας δούμε παρέα αν αυτή η μέθοδος είναι για σένα η κατάλληλη ώστε να σε πάει εκεί ακριβώς που ονειρεύεσαι.
Κλείσε την συνεδρία σου άμεσα στο σύνδεσμο που θα βρεις ΕΔΩ
Καλή συνέχεια σε ότι κάνεις,
Με αγάπη,
Ελένη
