Τοξικότητα, μια λέξη που ανέκαθεν μου έφερνε χίλιες εικόνες στο μυαλό και με αναστάτωνε σοβαρά. Δεν μου άρεσε καθόλου αυτή η λέξη, και κάθε φορά που τη διάβαζα, μου προκαλούσε περίεργα συναισθήματα. Έπιανα πάντα τον εαυτό μου να την αντικαθιστά στα πρώτα τρία δευτερόλεπτα που τη σκεφτόμουν. Μια την ονόμαζα δυσλειτουργικότητα, την άλλη δυσκολία, την τρίτη προβληματικότητα. Γιατί το έκανα αυτό; Σε τι με εξυπηρετούσε να αλλάζω αυτή τη λέξη με άλλες που έχουν πιο ανάλαφρη χροιά; Προφανώς, για να ελαφρύνω από τους ώμους μου τη θλίψη και τη στεναχώρια που μου προκαλούσε, συναισθήματα που φυσικά δεν ήξερα πώς να διαχειριστώ.
Η τοξικότητα μπορεί να εκδηλωθεί σε διάφορες μορφές: μέσα από την κριτική, την αδιαφορία, τη χειραγώγηση ή την καταπάτηση των ορίων μας. Είναι μια συνθήκη που διαβρώνει την αυτοεκτίμηση και την ψυχική μας υγεία, συχνά χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε εγκαίρως.
Ήμουν μια γυναίκα που πάντα είχε υγιή όνειρα για τις συντροφικές σχέσεις. Από τη φύση μου, δοτική, απόλυτα συναισθηματική και ρομαντική, δεν είχα ποτέ στο μυαλό μου ότι θα υπήρχαν άνθρωποι που, αντί να εκτιμήσουν αυτά τα θετικά μου στοιχεία, θα τα εκμεταλλεύονταν. Ήμουν ένα αθώο παιδί, χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς ερωτηματικά. Γνωρίζοντας ακριβώς ποια είμαι και δείχνοντας πλήρη εμπιστοσύνη στους ανθρώπους, που δεν είχε τύχει να αμφισβητηθεί ποτέ, έγινα χωρίς αμφιβολία το τέλειο θύμα.
Ξέρω ότι για όσους δεν έχουν ζήσει δίπλα σε τοξικούς ανθρώπους, ίσως αυτή η ιστορία να ακούγεται υπερβολική. Όμως, όσοι έχουν περάσει από εκεί καταλαβαίνουν ακριβώς τι θέλω να πω. Για πολλά χρόνια θεωρούσα τον εαυτό μου άτυχο. «Γιατί τελικά να το ζήσω αυτό;» έλεγα. «Δεν μου άξιζε ρε παιδί μου… Δεν ήταν για εμένα, πως το λένε…., δεν έπρεπε να το περάσω όλο αυτό και να μείνω εντελώς στεγνή από συναισθήματα».
Ο χρόνος κυλούσε και η ζωή με πήγαινε ολοένα και πιο κοντά στη λύση αυτού του μυστηρίου. Φαίνεται ότι ρώτησα τόσες φορές τον εγκέφαλό μου γιατί να το ζήσω αυτό, που έψαξε και βρήκε τις απαντήσεις. Φυσικά, μη φανταστείς τώρα ότι καθίσαμε αντικριστά και μου έδινε απαντήσεις σε κάθε μου ερώτηση και απορία. Όπως γίνεται πάντα, αυτό ήταν μια διαδικασία που την παρατηρούσα να συμβαίνει.
Όλο αυτό το άγχος, η στεναχώρια, η λύπη και όλα τα αρνητικά συναισθήματα που βίωσα με οδήγησαν στο δρόμο της προσωπικής ανάπτυξης. Δειλά δειλά στην αρχή, χωρίς φυσικά να γνωρίζω το «γιατί», οι απαντήσεις άρχισαν να δίνονται μέσα μου. Από άνθρωπος αρνητικός, μίζερος και θυματοποιημένος πέρασα στην εντελώς αντίπερα όχθη. Συνάντησα την Ελένη μέσα μου και πήρα τέτοια δύναμη από τον ίδιο μου τον εαυτό που πραγματικά μεταμορφώθηκα σε έναν άλλον άνθρωπο. Όλα όσα ήξερα για μένα μέχρι τότε αποδείχθηκαν ελάχιστα. Σχεδόν σαν να γεννήθηκα από την αρχή με μια επίγνωση που δεν είχα συναντήσει ποτέ ξανά.
Ο δρόμος αυτός μέσα στον οποίο εξελίσσουμε τον εαυτό μας είναι ένας δρόμος που πρέπει να διαβούμε όλοι οι άνθρωποι σε αυτή τη Γη. Σκέψου, πώς σου φαίνεται η άποψη να περάσεις από αυτή τη ζωή χωρίς ποτέ να μάθεις ποια ήσουν; Είσαι εντάξει με αυτό; Αν είσαι, είναι όλα ok. Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι είναι υποχρεωτικό. Η διαδρομή όμως αυτή είναι απόλυτα απελευθερωτική και σε αφήνει τόσο γεμάτη, πλήρη και ελεύθερη που την αίσθηση μπορώ να την περιγράψω μόνο με το πέταγμα ενός πουλιού.
Φτάνω στο σήμερα, απόλυτα ευγνώμων για όλες τις αρνητικές εμπειρίες που βίωσα κάποτε στη ζωή μου, καθώς τώρα ξέρω ότι δεν ήταν τίποτε άλλο από τα πρώτα χιλιόμετρα της δικής μου διαδρομής. Μιας διαδρομής που παρακάτω είχε να μου προσφέρει χιλιάδες θετικά συναισθήματα και που ακόμα συνεχίζεται σε ολοένα και υψηλότερα επίπεδα. Σε εκείνα τα επίπεδα που πλέον η λέξη «τοξικότητα» αποτελεί μόνο την πολύτιμη αιτία σε ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα.
Αν νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε ένα σταυροδρόμι, όπου η τοξικότητα έχει καταλάβει χώρο στις συντροφικές σου σχέσεις, σε προσκαλώ να επικοινωνήσεις μαζί μου. Μαζί, μπορούμε να ξεκινήσουμε ένα νέο ταξίδι προς την αυτογνωσία, την αυτοεκτίμηση και την αγάπη που πραγματικά αξίζεις.
Πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο προγραμμάτισε μια συνεδρία μαζί μου.
